Παρατείνεται έως τις 15 Σεπτεμβρίου, στο Κέντρο Πολιτιστικών Εκδηλώσεων “ΚΡΥΠΤΗ”, η έκθεση του εικαστικού Διονύση Παπαδάτου, με τίτλο «Παλινδρόμηση στο χρόνο», που περιλαμβάνει ζωγραφική, κατασκευές και video art, που είχε πραγματοποιηθεί πέρυσι το καλοκαίρι, στα πλαίσια του φεστιβάλ θρησκευτικής μουσικής στην Πάτμο, με μεγάλη επιτυχία. Πρόκειται για εξέλιξη της δουλειάς του καλλιτέχνη, που από τις δύο διαστάσεις της ζωγραφικής περνάει στις κατασκευές και στην τρίτη διάσταση του έργου. Εν συνεχεία, σχεδιάζει στον πραγματικό χώρο επάνω στη γη και βιντεοσκοπείται σε όλη την εξέλιξή του, την παρέμβαση της φύσης και τη μεταμόρφωσή του. Τον κατάλογο της έκθεσης που έχει κυκλοφορήσει σε λεύκωμα, προλογίζει ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος, ενώ το βράδυ των εγκαινίων θα ερμηνεύσει μπαλάντες η Μίλλυ Στίλογλου.
Ώρες λειτουργίας: 18.30 έως 21.30 ή με ραντεβού, κατόπιν
τηλεφωνικής επικοινωνίας (26950 93113)
Η Σπείρα του Διονύση Παπαδάτου
“Τα σχήματα της γεωμετρίας, είτε τα επίπεδα όπως ο κύκλος, το τρίγωνο, το τετράγωνο, είτε τα στερεά όπως η σφαίρα, ο κύλινδρος, ο κώνος μας επιτρέπουν όχι μόνο να συλλαμβάνουμε τη μορφή των πραγμάτων ή και των ανθρώπων, αλλά και να την αναπλάθουμε. Κυρίως στη ζωγραφική όπου ενυπήρχαν πάντα, με τους διαφορετικούς τρόπους του κάθε δημιουργού, πριν ακόμα ο Cezanne αναγνωρίσει ρητά τη σπουδαιότητά τους.
Όμως, αυτά τα σχήματα, ενώ προσφέρουν τη δυνατότητα για μια βαθύτερη, μιαν ουσιαστικότερη ανάπλαση της πραγματικότητας, την ίδια στιγμή καθηλώνουν αυτή τη δυνατότητα μέσα στα δικά τους τέλεια και τετελεσμένα όρια. Αυτά ακριβώς τα όρια, αυτή την τελειότητα που ενίοτε τείνει να γίνει στατική και αδρανής, προσπαθεί να σπάσει η σπείρα. Η οποία δεν είναι πια ένα γεωμετρικό σχήμα αλλά μια κίνηση σε συνεχή εξέλιξη, μια κίνηση που πλησιάζει τον κύκλο όχι για να ταυτιστεί μαζί του αλλά για να τον υπερβεί, για να πάρει το διπλό δρόμο της αναχώρησης προς το άγνωστο και της επιστροφής όχι στο ίδιο γνωστό επίπεδο αλλά σ’ ένα άλλο που πρέπει να το ανακαλύψει, «μη ξέροντας ακριβώς πού τελικά θα φτάσει».
Ίσως η σπείρα να είναι εκείνη που διαπερνάει τα έργα των φουτουριστικών και που ξανοίγει μιαν από τις μεταγενέστερες περιπέτειες της ζωγραφικής. Τη σπείρα ακριβώς θέλησε να αποτυπώσει ο Διονύσης Παπαδάτος, σπάζοντας όχι μόνο την ασφάλεια και τη σιγουριά του κύκλου, αλλά και τα όρια του τελάρου, ακόμα και εκείνα ενός ζωγραφισμένου τοίχου. Για να την χαράξει, τρισδιάστατη σχεδόν, πάνω στη γη, να της δώσει χρώμα ανάλογα με τη θαλερότητα του χόρτου ή την ξεραΐλα του χώματος, να τη φωτίσει μ’ έναν μεταβαλλόμενο φωτισμό σύμφωνο με την πορεία του ήλιου, για να την πυρπολήσει με μια κινούμενη φωτιά και να την αναδείξει ακόμα και μέσα από το σκοτάδι.
Αυτός που βλέπει τη Σπείρα του Διονύση Παπαδάτου αντιλαμβάνεται πόσο η ζωγραφική απαιτεί τη σύνολη δράση του δημιουργού, τη δράση του μυαλού, των χεριών, της καρδιάς του. Και ταυτόχρονα νιώθει όχι μόνο μιαν οπτική απόλαυση αλλά και μιαν άμεση επαφή με τη γήινη συνεχώς μεταβαλλόμενη, πραγματικότητα”.Τίτος Πατρίκιος
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Διονύσης Παπαδάτος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1937. Από το 1958, όταν πρωτοπήγε στην Αθήνα, άρχισε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής σε διάφορα εργαστήρια και κυρίως σε αυτό του ζωγράφου Θεόδωρου Δρόσου, για τρία χρόνια.
Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας (Ε.Ε.Τ.Ε.)
Έργα του υπάρχουν στη συλλογή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο τμήμα Αρχαιολογίας, στη συλλογή του Γιώργου Κωστόπουλου, καθώς επίσης και σε χώρες της Ευρώπης.
Από το 2002 ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του, όπου έχει εμπνευστεί και δημιουργήσει την τελευταία του δουλειά με τις μεταλλικές κατασκευές. Εκεί έχει ιδρύσει το Κέντρο Πολιτιστικών Εκδηλώσεων «Κρύπτη» που λειτουργεί από το 2001, έχει επιμεληθεί την έκθεση στο Μουσείου Ζακύνθου «Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική και Γλυπτική», στην οποία συμμετείχε με έργο του.
