Την εποχή του Καίσαρα, η γυναίκα του δεν ήταν αρκετό “να είναι”, αλλά έπρεπε και “να φαίνεται”. Στο ρητό αυτό αποτυπώνεται μία βασική αρχή της επικοινωνίας πολλούς αιώνες πριν η γνώση και η εφαρμογή της αναγνωρισθούν ως καθοριστικές συνιστώσες κάθε διαδικασίας προσέγγισης. Από καιρό πλέον και στο νησί μας, πέραν κάθε άλλης συμμετοχής, η πολιτική αποτελεί θέαμα και όχι ανάγνωσμα ή ακρόαμα. Το πώς “φαίνονται” οι υποψήφιοι καθίσταται ιδιαίτερα κρίσιμο κατά την προεκλογική περίοδο, όταν κορυφώνονται ταυτόχρονα η ανάγκη και η ευκαιρία επικοινωνίας. H καθ’ υπερβολή αναγνώριση όμως της σημασίας της επικοινωνίας συνεπάγεται μερική απαξίωσή της. Οι ψηφοφόροι δυσφορούν όταν η κοινωνία μετατρέπεται σε επι-κοινωνία. H δυστροπία της πολιτικής επιστρέφει από το παράθυρο. Η πραγματική πολιτική λειτουργία του ενεργού πολίτη προϋποθέτει απεμπλοκή από τη λογική της εξουσίας και μετατόπιση προς την πολιτική παρέμβαση της κοινωνίας. Η πολιτική ωρίμανση – αυτονομία σε συνδυασμό με την κοινωνική ηθική δεν είναι έννοιες συμβατές με την κομματική πειθαρχοποίηση και την τυφλή επικοινωνιακή προπαγάνδα υπέρ των δικών μας (απλά και μόνον επειδή είναι “δικοί μας” ή παίζουν – συγκυριακά – “το παιχνίδι” μας). Μπορεί η “βαρηκοΐα” να ήταν ανέκαθεν παιχνίδι και πρακτική των ισχυρών, ωστόσο η μη-λήψη του μηνύματος από τους αποδέκτες πολλές φορές απορρέει “από την άρνησή μας να ακούσουμε αυτά που ήδη ξέρουμε”. Κλείνουμε τα αυτιά μας στη φωνή της μνήμης, της συνείδησης και των εμπειριών είτε για ν’ αποφύγουμε διατάραξη ισορροπιών, είτε για να ισχυρισθούμε ότι δεν είχαμε πλήρη ενημέρωση (γι’ αυτό δεν πήραμε “καθαρή θέση”). Προσοχή όμως, για τους απανταχού πολιτικούς κωφάλαλους. Από την “κώφωση” στην ηχώ (πολιτικό μπλα-μπλα) και από την ανευθυνότητα (εγώ δεν φταίω για τίποτα) στη συνενοχή ο δρόμος δεν είναι μακρύς. Όπως μακρύς δεν είναι ο δημόσιος βίος όσων δεν ακούνε και δεν βλέπουν (τα κακώς κείμενα του χώρου τους, υπεραπασχολούμενοι με τον πλαϊνό ή αντίθετο χώρο) και – κυρίως – όσων δεν μιλάνε τη γλώσσα της πολιτικής αλήθειας (προτιμώντας τα εξυπνακίστικα σλόγκαν και τις μαθηματικολογικές δικαιολογίες στα κομματικά τους ανακοινωθέντα). Ίσως τελικά ο περιβόητος Μαυρογιαλούρος στη γνωστή ελληνική ταινία “Υπαρχει και Φιλότιμο”, να μην είχε άδικο όταν έλεγε: “Οι γυναίκες και οι πολιτικοί, Κωστάκη, πρέπει να προσέχουν την περιφέρειά τους διαφορετικά όταν έρθει η ώρα των εκλογών, η περιφέρειά σου θα σε γράψει στην περιφέρειά της…”. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια αλλά παρ’ όλα αυτά: Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν.
