Ο Διονύσης Παπαδάτος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1937. Από το 1958, όταν πρωτοπήγε στην Αθήνα, άρχισε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής σε διάφορα εργαστήρια και κυρίως σε αυτό του ζωγράφου Θεόδωρου Δρόσου, για τρία χρόνια.
Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας (Ε.Ε.Τ.Ε.)
Έργα του υπάρχουν στη συλλογή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο τμήμα Αρχαιολογίας, στη συλλογή του Γιώργου Κωστόπουλου, καθώς επίσης και σε χώρες της Ευρώπης.
Από το 2002 ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του, όπου έχει εμπνευστεί και δημιουργήσει την τελευταία του δουλειά με τις μεταλλικές κατασκευές. Εκεί έχει ιδρύσει το Κέντρο Πολιτιστικών Εκδηλώσεων «Κρύπτη» που λειτουργεί από το 2001, έχει επιμεληθεί την έκθεση στο Μουσείου Ζακύνθου «Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική και Γλυπτική» στην οποία συμμετείχε με έργο του.
Ο Διονύσης Παπαδάτος απαντά στο ερωτηματολόγιο του Προυστ με ειλικρίνεια και χιούμορ.

Πώς φαντάζεστε την τέλεια ευτυχία;
Να μην είμαι τελείως δυστυχής.

Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Δε σηκώνομαι το πρωί γιατί κοιμάμαι πολύ αργά.

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Όταν άκουσα τον Πρωθυπουργό της χώρας να λέει ότι όλα αυτά τα κάνει για το καλό μας, γιατί θέλει να μας σώσει, όπως και η αντιπολίτευση.

Η τελευταία φορά που κλάψατε…
Για τον ίδιο λόγο που γέλασα, κλαίω ακόμα και θα κλαίω μέσα μου και έξω μου για το κατάντημα και την ανυποληψία της χώρας μου διεθνώς. Και πολύ φοβάμαι ότι θα κλαίνε τα παιδιά και τα εγγόνια μου και κλαίω, γιατί αυτοί που μας κατάντησαν έτσι, θέλουν να μας σώσουν.

Tο βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι…;
Να μην έχω δουλειές.

Το βασικό ελάττωμά σας;
Ότι δεν μπόρεσα να προσαρμοστώ με το σύστημα, να γίνω διαπλεκόμενος, να βολευτώ, να γίνω λαμόγιο.

Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Τα λάθη που έκανα για τις γυναίκες – πολλές φορές δε τα θεωρώ καν λάθη.

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Προτιμώ να ταυτιστώ με τους ήρωες της μυθολογίας και όχι με τους ήρωες της ιστορίας: αυτοί είναι κατασκευασμένοι από σκοπιμότητες.

Τι ή ποιος είναι η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής σας;
Εδώ συμφωνώ με το Βάρναλη: Η γυναίκα, η φασολάδα και η θάλασσα.

Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
Το ταλέντο του χαμαιλέοντα.

Aν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στον εαυτό σας, ποιο θα ήταν αυτό;
Είναι τόσα πολλά που δεν επιχειρώ καν.

Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στην οικογένειάς σας, ποιο θα ήταν αυτό;
Άστα ως έχουν, πολλές φορές τα άλλαξα και δε θα το ξανακάνω. Είναι το πιο δύσκολο, αφορά κι άλλους.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Να γίνω διάσημος, γιατί δεν το αντέχω.

Τι αντιπαθείτε περισσότερο;
Τη βλακεία και την ασχήμια.

Τι θεωρείτε ως τη μεγαλύτερή σας σπατάλη;
Όταν προσπαθώ να πείσω ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
Τα ταξίδι για τη δική μου Ιθάκη, που δεν έφτασα και δε θα φτάσω ποτέ.

Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Αγαπώ πολύ τη μουσική της φύσης, γι’ αυτό ήρθα στο χωριό μου.

Η ταινία που σας σημάδεψε;
Ο βουβός κινηματογράφος και κυρίως ο Τσάρλι Τσάπλιν.

Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Ο Οδυσσέας του Τζέημς Τζόυς, που δεν το διάβασα ποτέ μου όλο, παρά μόνο αποσπάσματα.

Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Τους έχω απορρίψει όλους, για να μην τους αντιγράφω, προσπαθώντας να τους φτάσω.

Το αγαπημένο σας χρώμα;
Το μπλεκόκκινοκιτρινο.

Το αγαπημένο σας ποτό;
Η βερντέα του Μαχαιράδου.

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Το γεγονός, αν δεν κάνω λάθος, ότι στη ζωή μου προσπάθησα να υπηρετήσω την ουτοπία.

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Για τα «όχι» που έχω πει σε γυναίκες.

Ποια θεωρείτε την πιο υπερτιμημένη αρετή;
Την αλήθεια.

Σε ποιες περιστάσεις ψεύδεστε;
Όταν κάνω ερωτική εξομολόγηση.

Ποιον άνθρωπο απεχθάνεστε;
Τον εαυτό μου.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Όταν δεν κάνω τίποτα.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;
Προτιμώ τους ήρωες της μυθοπλασίας που έφτιαξε η φαντασία των ανθρώπων, παρά τους ήρωες που κατασκευάζει η ιστορία.

Πώς θα θέλατε να πεθάνετε;
Πάνω σ’ ένα ερωτικό κρεβάτι.

Πού θα θέλατε να ζείτε;
Στον Κήπο του Επίκουρου.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα;
Μ’ αρέσουν αλήθεια τα φιλοσοφικά τσιτάτα: Ρώτησε κάποιος έμπορος τον Ηράκλειτο (αλήθεια οι έμποροι τότε ταξίδευαν, ήταν περίεργοι άνθρωποι, κέρδιζαν και αυτοί και οι άλλοι από τις εμπειρίες τους, γιατί μαζί με τα εμπορεύματα έφερναν γνώσεις και ιδέες από άλλες χώρες και λαούς. Τώρα, οι έμποροι κάθονται κάπου μακριά, χωρίς να τους βλέπουμε και με τα ηλεκτρονικά όργανα, χωρίς να μαθαίνει κανείς πώς και γιατί, κερδίζουν – και κυρίως πώς). Αλλά ας ξαναγυρίσουμε σε αυτόν τον περίεργο αρχαίο έμπορο που ρώτησε τον Ηράκλειτο: «Τι είναι Θεός;» και αυτός του απάντησε: «Αθάνατος άνθρωπος» και ο περίεργος έμπορος ξανά: «Τότε τι είναι ο άνθρωπος;» και πήρε την απάντηση: «Θνητός Θεός». Εκείνον τον καιρό οι έμποροι ήταν περίεργοι και ήθελαν να τα μαθαίνουν όλα και όχι μόνο να κερδίζουν.
Τώρα πια το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα κερδίσουν.

Αν πεθαίνατε και επιστρέφατε στη ζωή, ποιoν άνθρωπο ή πράγμα θα θέλατε να ενσαρκώσετε;
Εδώ, τώρα προσπαθώ να ελευθερωθώ από το σαρκίο μου και όχι να μπω σε άλλο.

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Ο μόνος που μπορεί να συναντήσει το Θεό είναι αυτός που πιστεύει σ’ Αυτόν και πάντα έχει την ευλογία Του.

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Σε πλήρη αποσύνθεση, στο χάος, γιατί πιστεύω ότι μέσα από αυτό ξαναρχίζει η δημιουργία. Σ’ αυτό συμφωνούν η επιστήμη και η θρησκεία.