O Ι. Κονιτόπουλος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Σπούδασε ανώτερα θεωρητικά με τους Κώστα Σαμσαρέλο και Δημήτρη Δραγατάκη, σύνθεση και διεύθυνση ορχήστρας με το Θόδωρο Αντωνίου. Το 1997 πήρε δίπλωμα σύνθεσης με άριστα παμψηφεί, πρώτο βραβείο και χρηματικό έπαθλο στη μνήμη του Μάνου Χατζιδάκι.
Έχει συνεργαστεί με διάφορα ωδεία και δήμους της χώρας, με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Καμεράτα Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, την Ορχήστρα των Χρωμάτων, το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής, την Ορχήστρα Πατρών, την Ορχήστρα Εγχόρδων του Δήμου Αθηναίων, το Σύνολο Νέας Μουσικής του Δήμου Αθηναίων, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, το Ρομαντικό Κέντρο G. P. Vieusseux και το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, την ALEA III του Πανεπιστημίου της Βοστόνης κ.ά.
Έργα του έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Αγγλία, Αυστρία, Γερμανία, Τουρκία, Ιταλία, ΗΠΑ). Έχει γράψει μουσική για το θέατρο, το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Ορχήστρα Πατρών, την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και για πολλούς διακεκριμένους Έλληνες και ξένους σολίστ κι ελληνικά φεστιβάλ.
Διευθύνει το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής, με το οποίο έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες πρεμιέρες έργων Ελλήνων συνθετών. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και απαντά στο ερωτηματολόγιο του Προυστ, δηλώνοντας: «Θέλω να ζω ελεύθερος, να αναπνέω ελεύθερος, να σκέφτομαι ελεύθερος, να νοιώθω ελεύθερος, να εκφράζομαι ελεύθερος, να πεθάνω ελεύθερος».

Πώς φαντάζεστε την τέλεια ευτυχία;
Να ζεις σε μια χώρα που να υπάρχει η αρετή, που δεν έχει πολιτικούς και δη διεφθαρμένους, που οι άνθρωποι να ζουν μονιασμένοι και να βοηθούν ο ένας τον άλλον και να σέβονται και αγαπούν ο ένας τον άλλον. Να μιλούν για ποίηση και Τέχνη υψηλή, να γελούν, να χορεύουν, να χαίρονται το κάθε χιλιοστό του δευτερολέπτου της ζωής.

Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Ο ήλιος και η χαρά.

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Όταν ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι η μόνη λύση για τη σωτηρία της χώρας είναι η προσφυγή στο ΔΝΤ. Καταπληκτικά ανέκδοτα λέει αυτός ο τύπος!

Η τελευταία φορά που κλάψατε…
Όταν η Ελλάδα παραδόθηκε στα σαγόνια του ΔΝΤ. Κατάλαβα ότι, τελικά, δεν ήταν ανέκδοτο!

Tο βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι…;
Ευαισθησία, δημιουργία, ποίηση και… πολύ μουσική!

Το βασικό ελάττωμά σας;
Πιστεύω τους ανθρώπους.

Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Σ’ αυτά που κάνουν τα παιδιά. Είναι τελικά τα πιο αθώα και δεν έχουν τη δική μας «επιτήδευση».

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Ουτοπικό. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ιστορική προσωπικότητα, για να ταυτιστώ με κάποιο ιστορικό πρόσωπο, ούτε άξιον λόγου της Ιστορίας.

Τι ή ποιος είναι η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής σας;
Η Μουσική.

Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
Του αστροναύτη!

Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στον εαυτό σας, ποιο θα ήταν αυτό;
Να μη δείχνω πίστη στους ανθρώπους και τις πράξεις τους.

Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στην οικογένειάς σας, ποιο θα ήταν αυτό;
Να ζει ο πατέρας μου, που έφυγε πολύ νωρίς.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Το ότι ένας ολόκληρο λαός – ο δικός μας, ο ελληνικός – πιστεύει, ψηφίζει κι ακολουθεί διεφθαρμένους και ψεύτες πολιτικούς. Κι εννοώ σε όλες τις βαθμίδες της πολιτικής ζωής του τόπου, από τους συνδικαλιστές που ηγούνται των συνδικάτων, τους άρχοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έως τους εκάστοτε κυβερνώντες.

Τι αντιπαθείτε περισσότερο;
Το ψέμα και την προδοσία, οποιασδήποτε μορφής, σε προσωπικό επίπεδο έως καλλιτεχνικό, κοινωνικό, πολιτικό – εθνικό.

Τι θεωρείτε ως τη μεγαλύτερή σας σπατάλη;
Την ανάλωση συναισθημάτων χωρίς αποτέλεσμα.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
Στην Αστυπάλαια και τη Φλωρεντία.

Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Επειδή είμαι μουσικός δύσκολο να απαντήσω. Είναι μακρύς ο κατάλογος. Θα αναφέρω μόνο μερικούς συνθέτες, χωρίς να υποβιβάζω τους υπόλοιπους: Μπαχ, Χάυντν, Μότσαρτ, Μπετόβεν, Μπραμς, Μάλερ, Μπάρτοκ, Στραβίνσκι, Ξενάκης, Χατζιδάκις, Χρήστου, Αντωνίου και πολλοί άλλοι. Για τον καθένα μπορώ να μιλώ ώρες και να ταξιδεύω με τη μουσική τους σε τελείως διαφορετικούς και αντικρουόμενους, πολλές φορές, κόσμους.

Η ταινία που σας σημάδεψε;
«Αποκάλυψη τώρα».

Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Για τα βιβλία συμβαίνει ό,τι και με τη μουσική. Υπάρχουν πολλά που αγαπώ και πολλοί οι συγγραφείς που λατρεύω. Θα αναφέρω την Πολιτεία του Πλάτωνα, την Αναφορά στον Γκρέκο του Καζαντζάκη, το Λυκόφως των Θεών του Νίτσε, τη Δολοφονία του Χριστού του Ράιχ και πολλά άλλα. Λατρεύω όμως την Ποίηση και διαβάζω από την πιο αρχαία έως τους πιο μοντέρνους και σύγχρονους ποιητές σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Θα πω δύο που μπορεί να έχουν κάποια σχέση, αν το καλοσκεφτείς. Ποιος ξέρει ίσως. Ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος ή El Greco και ο Vincent van Gogh.

Το αγαπημένο σας χρώμα;
Του ουρανού.

Το αγαπημένο σας ποτό;
Το νερό και το κρασί. Κυρίως το ζακυνθινό κρασί, το οποίο, εκτός των εξαίρετων αρωμάτων, διαθέτει και μια πιπεράτη σπιρτάδα. Είναι τέλειο!

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Συνήθως, οι δημιουργοί ξεχνούν τις περασμένες τους κατακτήσεις και θυμούνται τις πιο πρόσφατες. Έτσι θα αναφέρω τη συναυλία μου στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης, στις 27 Ιανουαρίου 2010, με την ορχήστρα Alea III, και την παράσταση του μουσικού παραμυθιού μου «Σολασί», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 4 Μαΐου 2010, το οποίο ήταν παραγγελία του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και παρουσιάστηκε από το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής, τη θεατρική και μουσική ομάδα του 6ου Γυμνασίου Κερατσινίου, υπό τη διεύθυνση του διαπρεπούς αρχιμουσικού και συνθέτη Θόδωρου Αντωνίου.

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Υπάρχουν πολλά και τα απαριθμώ μέσα μου. Αυτά είναι τα φαντάσματα ή οι σταυροί που κουβαλάμε. Προτιμώ να μείνω σε αυτό.

Ποια θεωρείτε την πιο υπερτιμημένη αρετή;
Η ανθρωπότητα των τελευταίων τεσσάρων αιώνων, πιστεύω, έκανε μια πολύ αρνητική στροφή. Θεοποίησε και ανήγαγε ως την υψηλότερη αρετή το χρήμα. Αυτό είναι και η καταδίκη του σύγχρονου κόσμου, του σύγχρονου πολιτισμού των ανθρώπων.

Σε ποιες περιστάσεις ψεύδεστε;
Όταν θέλω να καλύψω ένα παιδί, το οποίο, κατά κάποιο τρόπο ή καλύτερα σύμφωνα με τη «σύγχρονη ελληνική παιδαγωγική(;!)», έσφαλε. Επίσης, όταν θέλω να αποφύγω κουραστικούς ανθρώπους.

Ποιον άνθρωπο απεχθάνεστε;
Τον διεφθαρμένο.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Να γράφω και να παίζω μουσική.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;
Θα αναφέρω τέσσερις σημαντικούς ανθρώπους, που στιγμάτισαν κι άλλαξαν τη ζωή μου, ως δάσκαλοί μου, ο καθένας με τον τρόπο του: Κώστας Σαμσαρέλος, Δημήτρης Δραγατάκης, Μάνος Χατζιδάκις και Θόδωρος Αντωνίου.

Πώς θα θέλατε να πεθάνετε;
Διευθύνοντας μια συναυλία. Πάντα ζηλεύω τον αείμνηστο Δημήτρη Μητρόπουλο γι’ αυτό. Πέθανε, στις 2 Νοεμβρίου 1960, διευθύνοντας την πρόβα της 3ης Συμφωνίας του Γκούσταβ Μάλερ.

Πού θα θέλατε να ζείτε;
Σ’ ένα τόπο που να επικρατεί η ηρεμία, η ησυχία, η γαλήνη. Μακριά από τη χλιδή και τη βρομιά της σύγχρονης ζωής. Σ’ ένα τόπο που θα μπορούσα να γράφω και να παίζω μουσική και μόνο μουσική, για ανθρώπους πολιτισμένους που ξέρουν να αγαπούν και να σέβονται.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα;
«Ουκ εν τω πολλώ το ευ».

Αν πεθαίνατε και επιστρέφατε στη ζωή, ποιoν άνθρωπο ή πράγμα θα θέλατε να ενσαρκώσετε;
Πάλι θα ήθελα να ήμουν αυτός που είμαι και να δουλέψω για την ψυχική και πνευματική μου τελείωση.

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
«Πού θέλεις να σε βάλω, για να ξεκουραστείς, διαβάτη;»

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Αναζητώ τη βαθύτερη υφή της ύπαρξής μου και τη σχέση που έχει αυτή με τη φύση, το σύμπαν, το φως, τη γενεσιουργό ύλη του κόσμου. Δεν ανήκω σε ομάδες και «τάγματα», δεν ακολουθώ πολιτικές και θρησκευτικές «παρατάξεις» και δόγματα. Θέλω να ζω ελεύθερος, να αναπνέω ελεύθερος, να σκέφτομαι ελεύθερος, να νοιώθω ελεύθερος, να εκφράζομαι ελεύθερος, να πεθάνω ελεύθερος.