Θύελλα, ανεμοστρόβιλος, σάρωσε τα μυαλά μας
και το μεδούλι ζωντανό, μέσα στα κόκκαλά μας.

Ανάπτυξη με όραμα, και θέσεις εργασίας,
τα άλλα σκέψεις μακρινές, και άνευ σημασίας.

Δεν θέλουμε ποιότητα, κι΄ αν βρίσω τί πειράζει;
Όλα ισοπεδώστε τα, προλάβετε που βράζει.

Τί όμορφα που νιώθουμε, και ο καιρός περνάει
κοίτα ψηλά στο λόξυγγα, κάποιος σε μελετάει.

Σε μελετάει ο Σολωμός, και ο Κάλβος ο καημένος
από τη ξένη εισβολή, είσαι παρασυρμένος.

Εμείς δεν προλαβαίναμε, και μπήκε νέο αίμα
είμαστε πλούσια αφεντικά, που ζούμε μεσ΄ το ψέμα.

Και οι αρχές ξεχάστηκαν, λεφτά, λαμόγια, ψήφοι
ποίος γεμάτη κουταλιά, με μέλι δεν αγλύφει;

Φόρτσα μπελί, και σήμερα να δούμε τί θα γίνει
ένας σεισμός δύο λεπτών, όλα τα καταπίνει.

Σιγά-σιγά και σταθερά, μαζεύτηκαν κυφήνες
όπως τα δέντρα στους κορμούς, γεμίζουνε λειχήνες.

Εεε… ο πολιτισμός και η ποιότητά μας,
σκάσε ρουφιάνε Καστρινέ, γαμώτα κερατά μας.

Η παρακμή μεγάλωσε, και το σκυλάκι παίζει
κάθε πρωί το αφεντικό, το βγάζει και μας χέζει.

Κι΄ εγώ τα ΄χω στα μούτρα μου, και ανέχομαι τη βρώμα
αν τα πατήσω χάθηκα, θα φτάσω και στο στρώμα.

Είσαι γνωστό ρεντίκουλο, τσακίσου, σκύψε, φάτο
κι΄ άλλη φορά να σφίγγεται, μεσ΄ το δικό σου πιάτο.

Χειμώνας είναι και η βροχή, θα πλύνει τα χεσμένα
μα την επόμενη φορά, θα ασχοληθώ με ΄σενα.

Έκανα μια παρέμβαση, στα όριά μου φτάνω
τίποτα δεν σεβόμαστε, βρε γέρο τσαρλατάνο.