Γιατί ένας Δήμος
Ένα χρόνο θα διανύουμε, με την σκέψη στραμμένη στον ένα επερχόμενο Δήμο. Τούτη είναι η λογική των ημερών, όσο περίεργη και αν φαντάζει.
Βλέποντας τον προτεινόμενο χάρτη της ΚΕΔΚΕ για την «μοιρασιά» στα διάφορα σημεία της χώρας, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι η Ζάκυνθος είναι το μόνο νησιωτικό σημείο, στο οποίο προτείνεται η δημιουργία ενός και μόνο δήμου.
Στην γειτονική Κεφαλλονιά, τέσσερις (ένας η Ιθάκη, ένας η περιοχή Αργοστολίου, ένας του Ληξουρίου και ένας της Σάμης) αλλά και στη μικρότερή μας Λευκάδα πάλι τέσσερις, με την λογική της αυτοδιοίκησης των μικροτέρων νησιών που ανήκουν σήμερα στη Νομαρχία Λευκάδος (Μεγανήσι, Καστός, Κάλαμος). Στην μεγαλύτερη Κέρκυρα, ο χάρτης δεν μικραίνει από την πρόταση για 7 δήμους.
Οι προτάσεις βέβαια, είναι για να αλλάζουν. Η ημέρα της νέας καινοτόμου εξέλιξης στην αυτοδιοίκηση, θα είναι ουσιαστικά διαφορετική από τις σημερινές προτάσεις, τις ανυπόστατες φήμες και τις όποιες τοπικές συγκρούσεις και διαφωνίες. Το νέο αυτοδιοικητικό πλαίσιο έχει στόχο κάτι πιο ευέλικτο, ουσιαστικά λειτουργικό, τυπικά οργανωτικό, εξονυχιστικά ελεγκτικό και κυρίως πολύ φθηνότερο από το σημερινό δυσβάσταχτο και μη ανταποδοτικό λειτουργικό κόστος.
Σίγουρα ο νέος Καποδίστριας, θα αλλάξει τα σύνορα και στις περιφέρειες. Ειδικά στη δικιά μας, η οποία, μπορεί να διατηρεί τους πολιτιστικούς δεσμούς μια άλλης εποχής, αλλά λειτουργικά πάσχει. Μια περιφέρεια χωρίς συγκοινωνία, με δύο και μόνες αεροπορικές πτήσεις την εβδομάδα, γεμάτη άγονες επιδοτούμενες μικρογραμμές (στη μεταξύ της συγκοινωνία).
Το πιθανότερο σενάριο, θέλει την Ζάκυνθο και την Κεφαλλονιά, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος με έδρα την Πάτρα

Ολη η Ζάκυνθος ένας Δήμος;
Σίγουρα η ημέρα με τους Δήμους υπερενισχυμένους στη διοίκηση ενός τόπου, φθάνει και στη χώρα μας.
Η λογική που απαιτεί λιγότερο δημόσιο και πραγματική αυτοδιοίκηση, οδηγεί τη Ζάκυνθο στην λύση του ενός και μόνου Δήμου. Μία διοίκηση με συγκεκριμένο πρόσωπο και συγκεκριμένα αιτήματα. Ομοούσια πολιτική σε θέματα τουρισμού και γεωργίας. Στρατηγική, σε θέματα αναγκών και έργων υποδομής. Δίκαιο βιοτικό επίπεδο για όλους. Οικολογική συνείδηση και κόστος παντού και όχι μόνο στις περιοχές του σημερινού πάρκου. Ξεκάθαρες ανάγκες των εκατοντάδων υπαλλήλων που υπερφορτώνουν άδικα τους προϋπολογισμούς και κυρίως την αλλαγή της σημερινής λογικής συνδέσμων με μετόχους τους έξι δήμους από τους οποίους, κάποιοι είναι συνεπείς σε πληρωμές και κάποιοι παρασιτούν εις βάρος των «σωστών».
Κανείς όμως, δεν μπορεί να πει ότι, η λογική των δύο Δήμων, δεν θα λειτουργούσε σε μία και μόνη θετική κατεύθυνση. Σε εκείνη ενός θεμιτού ανταγωνισμού, ενός αέναου αγώνα σύγκρισης για το καλύτερο. Η διχοτόμηση της Ζακύνθου, θα είναι δύσκολη υπόθεση, αφού γεωγραφικά και οικολογικά οι σημερινοί Δήμοι, Λαγανά και Ζακυνθίων θα πρέπει να συνενωθούν, δημιουργώντας τον πιο υπερπληθή και παράλληλα οικονομικά δυνατό δήμο, ενώ από την άλλη ότι απομένει, θα είναι μεγαλύτερο γεωγραφικά, με πολύ λιγότερα έσοδα και οικονομική ανάπτυξη.
Οι τρίτη λύση μάλλον φαντάζει ανύπαρκτη.

Τι θα γίνει με τους υπαλλήλους στους δήμους;
Η επόμενη μέρα, ένας δήμος όλη η Ζάκυνθος, τι να επιφυλάσσει στους στρατούς των υπαλλήλων της αυτοδιοίκησης;
Μειώθηκαν οι κοινότητες και φτιάχτηκαν οι δήμοι με τις ακούραστες προσλήψεις και τα stage. Χωρίς ωράρια, χωρίς έλεγχο, χωρίς ανταποδοτικότητα εργασίας στον δημότη. Αν υπολογίσουμε και τους εργαζόμενους στη Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση, ο αριθμός θα είναι μεγάλος.
Εξαιρούνται οι σημερινοί υπάλληλοι στις νομαρχιακές διευθύνσεις, ακόμη και στις υπηρεσίες ελέγχου, που είναι σαφώς πιο εξειδικευμένες και λειτουργικές. Ομως τί γίνεται με τις δημοτικές ανάγκες; Για να δούμε το αύριο πως θα εξελιχθεί; Με μετατάξεις; Προς τα που; Πάντως το σίγουρο είναι ότι για τα επόμενα 10 χρόνια θα παγώσουν οι προσλήψεις….