Με 12 ομάδες αναμένεται να ξεκινήσει η Β’ κατηγορία του τοπικού Πρωταθλήματος, το μεθεπόμενο Σαββατοκύριακο, στις 17-18 Οκτωβρίου. Οι λόγοι για τους οποίους τα σωματεία μειώθηκαν είναι πολλοί και διάφοροι. Κάποιοι παράγοντες δεν μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος των εξόδων, ενώ άλλοι κουράστηκαν ψυχολογικά από το άγχος που μπορεί να σου προσδώσει μια ερασιτεχνική ομάδα όταν μένεις μόνος για να κυβερνήσεις ένα ελαττωματικό… καράβι.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, πιο διεξοδικά, αναλύοντας κάπως την κατάσταση. Το τέλος της περυσινής περιόδου βρήκε τον Ελατιακό σε δυσχερή θέση κυρίως οργανωτικά, όπου ένας μονάχα άνθρωπος φάνηκε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει ένα σύνολο το οποίο ούτε καν έκανε προπονήσεις. Βοήθεια από πουθενά, έλλειψη ανθρώπων που αγαπούν το άθλημα και δεν θέλουν καμία ευθύνη έφερε το πιο συγκαταβατικό αποτέλεσμα το οποίο ήταν να διαλυθεί η ομάδα των Βολιμών. Συνεχίζουμε με τη Νέα Σάντα η οποία μετά από πάρα πολλά χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στις τοπικές κατηγορίες έβαλε “λουκέτο” κλείνοντας το… μαγαζί το οποίο συμπαθούσαν οι περισσότεροι ποδοσφαιρόφιλοι του νησιού.
Ξεκίνημα με… μείον δύο ομάδες λοιπόν των οποίων η απουσία θα φέρει και ένα Πρωτάθλημα δύο ουσιαστικά ταχυτήτων. Τα τελευταία δύο χρόνια βλέπαμε τα πιο πολλά ματς της Β’ κατηγορίας να κρύβουν πολλές εκπλήξεις, τόσο στο τελικό αποτέλεσμα, όσο και στον παραγωγικό τομέα (πολλά γκολ).
Φέτος δυστυχώς το… σκηνικό προοιωνίζεται διαφορετικό. Πέντε είναι οι ομάδες που έχουν τα φόντα να “χτυπήσουν” άνοδο λόγω ονόματος, υλικού, ενίσχυσης από το καλοκαίρι, αλλά και διάφορων άλλων συνισταμένων. Ο Ζακυνθιακός που έχει δώσει αρκετούς φιλικούς αγώνες τη δεδομένη περίοδο με σωματεία του Α’ τοπικού δείχνει να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και θεωρείται το αδιαφιλονίκητο φαβορί, όχι μόνο για άνοδο, αλλά και για την κατάκτηση του τίτλου. Ο Αστέρας Γαϊτανίου επίσης θα έχει ένα δυνατό σύνολο και μια καλή διαφαινόμενη παρουσία για να ακολουθήσουν το Αργάσι, ο Αετός Καλλιπάδου, ενώ ερωτηματικά παραμένουν ο Έσπερος με τη Δόξα Πηγαδακίων που θα στηριχθούν ξανά στο νεανικό στοιχείο. Μάλιστα τα Πηγαδάκια σύμφωνα με πληροφορίες θα παίζουν με αρκετά παιδιά ηλικίας 14 ετών που έχουν μεν ταλέντο, όμως σίγουρα θα υστερήσουν στον τομέα της δύναμης απέναντι σε πολλούς από τους αντιπάλους που θα βρεθούν στο διάβα τους.
“Γρίφος” η κατάσταση με τον Λεβάντε που με νέο τεχνικό τον Σπύρο Κλαυδιανό και την πρόσφατη… μετακόμιση στο γήπεδο του Αγγερικού θέλει αυτή τη φορά να “γευθεί” τη χαρά της ανόδου στα… μεγάλα σαλόνια.
Οι ομάδες Λούρος, Απόλλωνας, Αστέρας Πλάνου, Ορθονιές και Κοιλιωμένος θεωρούμε ότι δεν έχουν ακόμη το υπόβαθρο για να πρωταγωνιστήσουν, χωρίς βέβαια να αποκλείουμε το ενδεχόμενο να “ξεφυτρώσει” κάποια από αυτές και να πλασαριστεί σε προνομιούχο θέση.
Συμπερασματικά φαίνεται ότι τα σωματεία χρόνο με το χρόνο “ψυχοραγούν” (πλην κάποιων εξαιρέσεων), κυρίως από τα έξοδα που έχουν να αντιμετωπίσουν κάθε σαιζόν (διαιτησία, έξοδα για το γήπεδο που θα δηλώσουν σας έδρα, ρουχισμό κ.α.).
Όλα αυτά βέβαια ήταν αποτέλεσμα της απαράδεκτης στάσης της ΕΠΟ προς τα ερασιτεχνικά σωματεία και η οποία άρχισε λίγο πριν την αλλαγή της σκυτάλης στον τομέα της ηγεσίας. Φαίνεται όμως ότι και η… νέα φουρνιά ανθρώπων δεν έδειξε ικανή να αμβλύνει τα κακώς κείμενα που ήδη είχαν δημιουργηθεί. Μάταια λοιπόν 1,5 χρόνο τώρα οι άνθρωποι των σωματείων περιμένουν την περιβόητη επιχορήγηση που κάποτε έδινε… ανάσα στα δυσβάσταχτα έξοδα που υπάρχουν σε κάθε ομάδα. Όλα αυτά βέβαια συνηγορούν στο ότι η μοναδική λύση για να επιβιώσουν αυτοί που νιώθουν ότι κάνουν το χόμπι τους, είναι να γίνουν συνενώσεις – συγχωνεύσεις . Φάνηκε επίσης επανειλημμένα ότι το… πείραμα με την τρίτη κατηγορία όχι μόνο δεν ταιριάζει, αλλά όπως διαιωνίζεται η κατάσταση σε λίγα χρόνια η Ζάκυνθος θα έχει μονάχα το Α’ τοπικό το οποίο θα απαρτίζεται από 15 το πολύ ομάδες.
